{"id":4470,"date":"2017-04-02T22:44:18","date_gmt":"2017-04-02T21:44:18","guid":{"rendered":"http:\/\/cucinadelsole.nl\/nl\/?p=4470"},"modified":"2017-04-03T17:41:36","modified_gmt":"2017-04-03T16:41:36","slug":"de-smaak-van-sicilie-van-ursula-ferrigno-bloemkoolsalade","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.cucinadelsole.nl\/nl\/de-smaak-van-sicilie-van-ursula-ferrigno-bloemkoolsalade\/","title":{"rendered":"Bloemkoolsalade uit De smaak van Sicili\u00eb van Ursula Ferrigno"},"content":{"rendered":"

\"deEen paar dagen geleden kreeg ik het allerlaatste (2016) kookboek van Ursula Ferrigno binnen in de Nederlandse vertaling, die net uitgegeven is door Edicola Publishing<\/a>.<\/p>\n

Het is boek nr. 19 voor de beroemde Britse kookboekenschrijfster Ferrigno die half Italiaanse is en die al jaren kookles geeft en ook van TV bekend is. De uitgave ziet er heel fraai uit en is gedrukt op mooi, niet al te glanzend papier, met prachtige foto’s van David Munns<\/a><\/strong> die ook nog heel mooi gestyled zijn door Emily Kydd.<\/p>\n

Het eerste wat een picky Italiaanse ex-vertaler opvalt is dat de Italiaanse namen van een heleboel gerechten heel raar zijn, oftewel niet echt kloppen. Bijvoorbeeld “insalata di orangio di tarocchi” dat in correct Italiaans “insalata di arance tarocco” zou moeten zijn. Beetje gek. Ik had het al aan de dame doorgegeven, die begin februari mij het persbericht stuurde met de aankondiging van het boek, maar het mocht niet baten. Terwijl ik door het boek aan het bladeren was vond ik steeds meer verkeerd geschreven namen (abbacchio alla cacciatovia<\/em>, asparagi e provolone con menti spiedini<\/em>, provolone con olio do’livia<\/em>, triglia alla cartocchio<\/em>, zuppa di fava con lemoni<\/em>, gelato di cocomoro<\/em> en zo voort) alsof de Italiaanse namen een fonetische transcriptie zijn van iemand die geen Italiaans spreekt. Ik heb de originele versie in het Engels niet maar ik denk dat die ook fouten bevat want ik heb een Engelstalige recensie<\/a> gevonden, die dit ook opvallend vindt. Raar dat dit niet opgemerkt is door ene Remigio De Rienzo, die de Italiaanse spelling blijkt te hebben gecheckt zoals Ferrigno vermeldt in haar dankwoord aan het einde van het boek.<\/p>\n

Wat dan ook, het blijft een mooi boek met lekkere, makkelijke recepten dat je in gedachten (terug)brengt naar het mooie Sicili\u00eb<\/strong>. Als je me vraagt of ze allemaal Siciliaans zijn dan zeg ik nee, dat zijn ze niet. Sommige gerechten zijn interpretaties van Siciliaanse klassiekers – en dat vind ik helemaal OK – en sommige andere komen gewoonweg uit andere Italiaanse streken zoals de gnocco fritto con salumi<\/em> uit Emilia, de abbacchio alla cacciatora<\/em> – de juiste spelling – uit Lazio en de pappardelle met eendenrag\u00f9 die me veel meer aan Toscane laten denken dan aan Sicili\u00eb.
\nTrouwens, voor de Nederlandse vertaler van het boek: gnocco fritto<\/em> hoort niet als “gefrituurde gnocchi” vertaald te worden want het gaat hier niet over echte gnocchi maar over een heel andere gerecht, met een naam die alleen in het enkelvoud wordt gebruikt.<\/p>\n

Alle recepten lijken me heel smakelijk, zeer geschikt om thuis te maken en niet al te ingewikkeld, van klassiekers zoals de arancini di riso<\/em><\/strong>, de panelle en de pasta met sardienen tot de heerlijke zoetigheden<\/strong> waar Sicili\u00eb beroemd voor is zoals cassata,<\/strong> cannoli<\/strong> en een mooie chocolade-ricottataart die ik binnenkort zeker ga maken. Wat ik bijzonder goed aan het boek vind is de grote variatie aan groenterecepten<\/strong> en salades<\/strong>. Allemaal mooi, lekker, vaak vegetarisch<\/strong> en met een spannende afwisseling van texturen, kleuren en smaken. Zeker een mooi boek om kennis te maken met de Siciliaanse keuken<\/strong>, zonder ingewikkelde gerechten en heel geschikt voor iedereen die de streekgebonden Italiaanse keuken<\/strong> charmant vindt (ik geef trouwens kookworkshops over de Siciliaanse keuken en die vind je hier<\/strong><\/a>).<\/p>\n

Het gerecht dat ik gekozen heb om thuis te proberen komt vermoedelijk ook niet uit Sicili\u00eb maar uit Napels: de ingelegde bloemkoolsalade <\/strong>op pagina 44. De Italiaanse naam in het boek is “insalata di cavolfiori<\/em>” (bloemkoolsalade) maar de uitlegtekst die het gerecht introduceert noemt het “versterkte salade”. Een naam die me aan de Napolitaanse insalata di rinforzo<\/em> (eigenlijk “versterkingssalade”) laat denken, iets dat heel veel hierop lijkt en met kerst gemaakt wordt.
\nHet is een gezonde en stevige salade<\/strong> met gekookte bloemkool, zongedroogde tomaten (Ferrigno vermeldt niet of je de droge hoort te gebruiken die dus nog geweekt moeten worden of tomaten op olie), geroosterde paprika en typische Zuid Italiaanse ingredi\u00ebnten zoals kappertjes, olijven en platte peterselie. Heel geschikt om als maaltijdsalade te nuttigen.<\/p>\n

Of je de paprika al geroosterd moet kopen is in het recept ook niet duidelijk. Ik heb een paar mooie rode paprika’s in de oven gepoft tot het velletje zwartgeblakerd was en daarna gepeld. In het Napolitaans recept gebruikt men in azijn ingelegde groente en misschien bedoelt Ferrigno zoiets, paprika’s op zuur zoals men in de Italiaanse (denk aan giardiniera<\/em>), Turkse en Kroatische keuken vaak gebruikt.
\nEen of twee fijngesneden teentjes knoflook<\/strong> zijn ook een lekkere toevoeging – bijvoorbeeld in de dressing – aan het origineel recept en als je de bloemkool stoomt i.p.v. koken heb je een betere bite<\/em> en krijg je iets meer voedingsstoffen naar binnen.
\nMaak deze salade ruim van tevoren en laat die minstens een paar uurtjes in de koelkast marineren. Hij zal nog lekkerder smaken.<\/p>\n